استاد عبدالهادی رهنما

رقص ماهی ها

همچو ساعت گشته ام از رفتنت دل بیقرار

می شمارم لحظه ها را در مسیر روزگار

بر خیابان دلم یادت چو دُخت گلفروش

خنده دارد بر رُخم همچون شکوفه در بهار

خواب هم با رفتنت از دیدگان پرواز کرد

چون قناری در خزان از آشیانش سوگوار

عطر گیسویت هنوز اندر فضای خاطرم

عشوه کاری می نماید گاه و بیگاه بی شمار

جیک جیک گنجشک ها و رقص ماهی ها درآب

یاد باد ! آن نو بهار و دامن آن جویبار

چشم هایم لاله گون گشته به یادت نازنین

تابکی باشد رفیق لحظه هایم انتظار

قصۀ دیروز و فردا، رفته و معلوم نیست

جز همین دم کی بود بر زندگانی اعتبار