لیلی غزل

      عبور خواهم کرد

دوباره از دل توفان عبور خواهم کرد
اگرچه بی‌سر و سامان، عبور خواهم کرد
ازین مصیبت مطلق، ازین سیاهی محض
اگر که سخت اگر آسان عبور خواهم کرد
قسم به دامن خونین لاله‌های شهید
که از هجوم زمستان عبور خواهم کرد
من از مسیر درختان زرد آزادی
شبیه بارش باران عبور خواهم کرد
پیاده، یک تنه؛ اما جسور و عصیانگر
من از میان سواران عبور خواهم کرد
من از بهشتش و افسانه‌های موهوم‌اش
دوباره با تب عصیان عبور خواهم کرد
شکسته خسته و آزرده با غم و غربت
اگر چه دست و گریبان عبور خواهم کرد
ز کوره‌ راه حوادث هزار بار دگر
به پای خویش کماکان عبور خواهم کرد
اگر که قایق شعرم به لای ننشیند
ازین تلاطم و توفان عبور خواهم کرد