عزت آهنگر
مقاومت را واژه میکاریم
وطنم!
تودر نگاه جهان
شکسته و اسیر هستی
اما که هنوز،
ایستاده و نفس میکشی
ترا می سرایم
نه با مرثیه؛
با واژههایی
که از احساس گذشتهاند
و در گلو ضربآهنگ دارند.
باغِ دلت،
دیگر با استعاره سیراب نمیشود؛
با استقامت گامها
دستها و ذهنها آبیاری می گردد
رهایی اتفاقی نیست؛
ساخته میشود
از ایثار و از ماندن
در قدمگاهِ آزادگی.
نامت در سیاست جهان میچرخد
میان تیترها، میان زبانها؛
ما، در حاشیه نیستیم:
مقاومت را واژه میکاریم
تا فریاد شود رهایی
آزادی
حرکت ناگهانی نیست؛
ریشه دارد و رشد میکند
ذره ذره، در حافظهٔ نسلها