عزت آهنگر

مقاومت را واژه می‌کاریم

وطنم!

تودر نگاه جهان

شکسته و اسیر هستی

اما که هنوز،

ایستاده و نفس می‌کشی

ترا می سرایم

نه با مرثیه؛

با واژه‌هایی

که از احساس گذشته‌اند

و در گلو ضرب‌آهنگ دارند.

باغِ دلت،

دیگر با استعاره سیراب نمی‌شود؛

با استقامت گامها

دست‌ها و ذهن‌ها آبیاری می گردد

رهایی اتفاقی نیست؛

ساخته می‌شود

از ایثار و از ماندن

در قدمگاهِ آزادگی.

نامت در سیاست جهان می‌چرخد

میان تیترها، میان زبان‌ها؛

ما، در حاشیه نیستیم:

مقاومت را واژه می‌کاریم

تا فریاد شود رهایی

آزادی

حرکت ناگهانی نیست؛

ریشه دارد و رشد می‌کند

ذره‌ ذره، در حافظهٔ نسل‌ها