استاد عبدالهادی رهنما
هرگز اثر ندارد
هستی سرای انسان جز درد سر ندارد
نیکی به کس نمودن سودی به بر ندارد
تسخیر کرده زشتی سر تا سر زمین را
انسانیت به این سو گاهی گذر ندارد
بی حرمتی به حدیست در هر کجا که بینی
فرزند نگاه به نیکی سوی پدر ندارد
زخمی و خون چکان است زیبا درخت دانش
بر پیکرش نشاِنی غیر از تبر ندارد
بگسسته تار دل ها ، خود را ز قصه دانی
گر نغمه یی به خیزد آوای تر ندارد
بشکن قلم و لب بند، ای رهنما ! ندانی ؟
این آه و نال، تو بر کس اثر ندارد