سکینه روشنگر

     یادی از تخت سفر هرات

دلم در هوایت پر میزند دیار محبوبم

وقتی یاد ارغوان های بهاری را در سر می پرورانم

دق میکنم و در فراغش  سرشک غم میبارم

زیرا سالهاست که از دیدن بهارانت محرومم 

اما  با دلی اندوه گین پرواز میکنم بسوی هرات

در دامنۀ تخت سفر هرات لحظاتی مسکن می گزینم

و خودم را به خاطرات می سپارم

 در بستر کوه های شمالی اش

بر دامنه های پوشیده از گل های زرد و ارغوانها

جائیکه سالهای سال همیشه تفریگاه زنان و مردان شهر بود

جاییکه در روزهای معینی مثل

چهارشنبه اول سال

 و سیزده نوروز

و روز های جمعه در تمام تابستان

میدان سپورت و تفریح، رقص و شادی مردمان این دیار بود

یادم است که در چنین روزهای خاطره انگیزی

عده ای از ما نوجوانان به یک بهانه ای به مکتب نمیرفتیم

 ولی همرای با فامیل و یا دوستان

میله های نوروزی را از دست نمیدادیم.

این که فردایش در مکتب مستحق چه جزا بودیم از قبل می دانستیم

و با جان و دل قبول داشتیم

و ما مکتب گریخته ها، با دلی شاد و لبی پرخنده همراه دیگر نوجوانان

و هیاهوی کودکان شادمان به جشن و شادی خود مشغول بودیم

به به که چه سحر انگیز بود دیدار گل ارغوان و میلۀ نوروز

در دامنۀ کوه تخت سفرهرات

و چه لذت بخش بود منظرۀ تخت سفر در هوای دلپذیر بهار  

تخت سفر در دامنه های سلسله کوه های شمالی شهر هرات یاد آور تاریخ درخشان و فرهنگ غنی و پربار این سرزمین است. 

یکی ازتفریحگاه های که میله های نوروزی همه ساله در آن برگزار میگردید و در همه فصل گرما یعنی تابستان ها مردم شهر برای تفریح و ساعت تیری های معمول شهر به آنجا میرفتند.

 دامنه ای تخت سفر محل خوبی برای بازی ها، سرگرمی ها و ورزش های جوانان بود که عده زیادی از جوانان شهر را به دور وبر خود نگه میداشت  و لذت میداد.

آب و هوای خوشگوار، سرسبزی و گل های رنگارنگ بهاری درختان سبز کاج سربفلک نمایش خاصی داشت.

سرازیر شدن آب فراوان از چشمه سار بالای کوه تا رسیدن به حوض بزرگ پله های ممتد را می پیمود و منظره ای آبشار جالب و دلنشینی را برای بیننده ها ترسیم میکرد.

حوض بزرگ آب بازی که جوانان پسر حق داشتند به آن در اوقات  معینی شنا کنند یک امکان تفریحی دیگر این دامنه بشمار می رفت.

پارکهای اطرافش از درختان  گرجه و زردآلو و بادام و گل های رنگارنگ پوشیده بود. 

روزهای جمعه دوش  کودکان و نوجوانان از یک طرف و هیاهوی بایسکل سواران جوان از بالای کوه تا پایین دامنه های در بستر پارک حیرت انگیز بود و تماشایی و به جاذبه ای گردشگری تبدیل گشته بود.

این را امروز که دل تنگ آن دیاریم بخوبی و بهتر درک میکنیم که چه طبیعت جادویی و چه بهاران پر طراوتی داشتیم.

اینکه امروز با حضور طالبان با قوانین و دستورهای قرون وسطایی شان چه استفاده های ازین منطقه میشود و آیا مردم اجازه می یابند که به تفریح بروند و یا از هوای دلپذیر طبیعت بهار استفاده نمایند سوال است. 

باید بگویم که با اظهار تاسف از برچیده شدن همه منابع تفریحی مردم بدستور طالب وحشی، در کنار صدها مشکل دیگر که همه روزه دامنگیر شان است، یاد وطن و نعمت های طبیعی اش برای ما ارزشمند بوده و هرگز فراموش نمی کنیم و در همه حال و در همه جا، یادش را با خود ماندگار داریم.