ولید صاعد 

پیوند با داستان کاکا رنگمال اینک چند چهاربیتی و یک غزل گونه تقدیم عزیزان فرهیخته میگردد. 

یاران خوب

جدائی خانه ویرانست ای جان

بسی سخت درد هجرانست ای جان

کسی داند رموز این سخن را

که او در بند و زندانست ای جان

—————–

رفیقا رفته و ما خانه بر دوش

صدای شان همی آید بر گوش

نداریم توشه ی جز یادگاری 

از آن یاران خوب و نافراموش

—————

بهار و یاسمن معنا نداره

به ما باغ و چمن معنا نداره

میان چهار دیوار جدائی

سخن از انجمن معنا نداره

————–

تو میگفتی سخن از ما کنیم سر

مه میگفتم سخن معنا نداره

یکی عاشق یکی معشوق بودیم

ز تو گوئیم ز من معنا نداره

**********

       امشب  

ندارم تاب دوریت بتاب ای ماه تاب امشب

                                  بیا در کلبه ی تاریک من با آب و تاب امشب

بیا روشن بکن ظلمت سرای ناامیدی ها

                                  امیدی در دلم روشن بکن از الطفات امشب

به خواب می بینمت شبها که قهری همچنان با من

                                   بیا حرفی بگو با من که دارم اضطراب امشب

شدم پیر و هوایت از دلم بیرون نشد هرگز

                                      بیا بنگر خرابم ای طبیبم با شتاب امشب

جوانی ام فدایت شد، همه عمرم به پایت شد

                                     بیا پیرم کنون عمرم بود همچو حباب امشب

رخ چون برگ گل از تو، دل چون شمع داغ از من

                                         هوای سوختن دارم بیا ای آفتاب امشب

                                                          ولید صاعد

ناگفته نباید گذشت که غزل تازه سروده شده و اصلاح مجدد نشده و خواستم همین سان به مطالعه عزیزان قرار بگیرد.