پیام اندوه وغمشریکی
دیروز در صفحۀ فیسبوک آقای “شفق همراه” خبر اندوهگین و تاسفباری بدین مضمون خواندیم:
“خبر كوتاه بود،
پدرم فوت كرد…
بلى با اندوه فراوان كه تاريخ ٣ اسد ١٤٠٤ داكتر صاحب عزيز گرديزى ما را و جامعۀ روشنفكرى و سياسى افغانستان را به سوگ نشاند، در كابل جان داد و امروز در هديرۀ آبايى اش گرديز به خاك سپرده شد.
براي من اين غم به بزرگى به بينگ بنگ گران بود و سنگين، راستش به بزرگى اين مرد بى بديل كمتر مى توان سراغ نمود.
من اين ضايعۀ بزرگ را براى فاميل اش، رفقاى اش و مردم افغانستان و بخصوص براى پسرش داكتر مازيار تسليت مى گويم.
روان اش شاد و يادش هميشه گرامى باد”
آری!
اندوه بزرگ است و غمبار، مرگ یک دانشمند، یک روشنفکر، یک نویسنده، یک انسان پاک و… مرگی ساده نیست، مرگ یک انسان ارزشمند است که تاریخ به زحمت میتواند مثلش بیافریند. دراین حال اندوهش نیز بزرگ است و جانکاه. ما این مرگ جانکاه را به فرزند برومندش مازیارجان و کلیه ی دوستان و اقارب آن فقید تسلیت میگوییم و شریک کامل این سوگواری هستیم .
یاد وخاطرات خوش داکتر گردیزی گرامی باد.
سکینه روشنگر و انجینیر آهنگر
