لیلی غزل 

      به فکر انسان نیست

بخند دخترکم، زندگانی آسان نیست
نمانده است در این‌جا دلی که ویران نیست

گرسنه‌ایم ولی سربلند می‌مانیم
به دین و مذهب آزاده‌گان غم نان نیست

فدای چشم ترت، لااقل تو گریه نکن
تو آسمانی و اما زمان باران نیست

پریده بدرقم این‌ بار آب از سر ما
جهان به فکر من و تو، به فکر انسان نیست

بزن به گیسوی ذهنت هزار تا گل سرخ
زمان گُل‌ زدنِ گیسوی پریشان نیست

شکسته پای تکاپو، بریده دست امید
سری نمانده که افتاده در گریبان نیست

گرفته خانه‌ی ما را هجوم مور و ملخ
صدای حادثه از بیشه‌ی پلنگان نیست

که دشمنان زبان و زنان و امیدند
به غیر خون جهالت که در رگ شان نیست

ببین زمین و زمان رنگ و بوی خون دارند
سیاه روزی ما است، عید قربان نیست

بخوان به نام خودت شعر جویبار و درخت
سکوت، لایق گُل‌ دختر خراسان نیست

همیشه وضع وطن این چنین نمی‌ماند
همیشه بحر گرفتار خشم توفان نیست

بکوب بر دهن روزگار زشت بکوب!
بخند دخترکم، زن‌شدن که آسان نیست