شاپور راشد

      عطر حضور

گاهی وصال همین است که هنوز چشم‌ به‌ راهی و بوی یار از هر گل به تو می‌رسد.

دلم در سینه می‌سوزد، تویی درمان پنهانم
به هر سو رو که می‌آرم، تویی پیدا، تویی جانم

ز خود رستم در آن ساعت که در چشمت نظر کردم
به یک لبخند جان‌بخشت بهاری شد زمستانم

سحر چون پرده بردارد نسیم از روی گلزاری
ز هر گل می‌رسد بویت، تویی گل، هم گلستانم

اگر در کعبه یا دیرم، تو را جویم، تو را خوانم
به هر سو سر فرود آرم، تویی مقصود ایمانم

اگر روزی ز من پرسی چه می‌خواهی از این عالم
همین خواهم که در کویت به پایان آید هجرانم
۴ نوامبر ۲۰۲۶